Asset Publisher
Ochrona miejsc rozrodu
Ochrona miejsc rozrodu zagrożonych ptaków drapieżnych jest realizowana przez wytyczanie obszarów zwanych strefami, które trwale lub okresowo zabezpieczają otoczenie gniazd przed wszelkimi formami działalności ludzkiej.
Ochrona strefowa
Strefy ochrony wyznaczane są w celu ochrony miejsc rozrodu zagrożonych ptaków drapieżnych. Strefy te trwale lub okresowo zabezpieczają otoczenie gniazd przed wszelkimi formami działalności ludzkiej. Strefy ochrony ostoi, miejsc rozrodu i regularnego przebywania zwierząt objętych ochroną gatunkową wymagają ustalenia takich stref.
Ochrona strefowa opiera się na zapisach ustawy o ochronie przyrody z dnia 16 kwietnia 2004 r. [Dz.U. z 2018 r. poz. 1614, 2244 z późn. zm.] oraz rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt [Dz. U. z 2016 r. poz. 2183] zawierającego m.in. wykaz gatunków dziko występujących zwierząt, dla których wymagane jest ustalenie stref ochrony ostoi, miejsc rozrodu lub regularnego przebywania.
Strefa ochrony całorocznej
Strefa ochrony całorocznej funkcjonuje na zasadach ochrony ścisłej. Na jej terenie obowiązują
zakazy:
• przebywania osób, z wyjątkiem właściciela nieruchomości objętej strefą ochrony oraz
osób sprawujących zarząd i nadzór nad obszarami objętymi strefą ochrony oraz osób
wykonujących prace na podstawie umowy zawartej z właścicielem lub zarządcą;
• wycinania drzew lub krzewów;
• dokonywania zmian stosunków wodnych, jeżeli nie jest to związane z potrzebą ochrony
poszczególnych gatunków;
• wznoszenia obiektów, urządzeń i instalacji.
Strefa ochrony okresowej
Strefa ochrony okresowej stanowi obszar wyłączony z działalności człowieka okresowo. Obejmuje ona swym zasięgiem najbliższe otoczenie miejsca rozrodu opisanego strefą całoroczną. Strefa ta zapewnia ptakom spokój i bezpieczeństwo w okresie ich lęgów.
Na terenie Nadleśnictwa Dąbrowa wyznaczone zostało 16 stref ochronnych w poniżych lokalizacjach:
- Leśnictwo Dąbrowa – Bocian Czarny (Ciconia nigra)
- Leśnictwo Kotówka - Bielik (Haliaeetus albicilla); Kania Ruda (Milvus milvus)
- Leśnictwo Kwiatki – Bielik (Haliaeetus albicilla)
- Leśnictwo Rulewo - Bielik (Haliaeetus albicilla); Bocian Czarny (Ciconia nigra)
- Leśnictwo Bedlenki - Bielik (Haliaeetus albicilla)
- Leśnictwo Grabowiec - Bielik (Haliaeetus albicilla); Kania Ruda (Milvus milvus)
- Leśnictwo Gródek - Bielik (Haliaeetus albicilla); Kania Ruda (Milvus milvus)
- Leśnictwo Mniszek - Bocian Czarny (Ciconia nigra)
- Leśnictwo Taszewo – Bielik (Haliaeetus albicilla); Bocian Czarny (Ciconia nigra)
Asset Publisher
Trwa VII Regionalny Kurs Brakarski
Trwa VII Regionalny Kurs Brakarski
To specjalistyczne szkolenie dla pracowników Lasów Państwowych, którego celem jest doskonalenie wiedzy i umiejętności z zakresu klasyfikacji jakościowo-wymiarowej drewna.
Kierownikiem kursu jest Pan Michał Klafczyński, brakarz regionalny Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Toruniu. Nad prawidłowym przebiegiem zajęć praktycznych czuwa pięciu instruktorów. Każdy z nich pracuje z grupą liczącą około 6-7 kursantów, co pozwala na bezpośrednie omawianie przykładów, bieżące wyjaśnianie wątpliwości i indywidualne podejście do uczestników.
Szkolenie ma charakter intensywny i obejmuje zarówno część teoretyczną, jak i praktyczną. Pierwsze zajęcia odbywają się w salach wykładowych, gdzie uczestnicy poznają zasady klasyfikacji drewna, obowiązujące wymagania techniczne, sposoby rozpoznawania wad oraz reguły prawidłowego pomiaru i oceny surowca drzewnego. Następnie zdobyta wiedza jest utrwalana podczas pracy na specjalnie przygotowanym placu manipulacyjnym. Na plac wieziono drewno wielkowymiarowe wielu gatunków drzew - zarówno iglastych, jak i liściastych. Szczególnie istotne jest przygotowanie szerokiego zestawu gatunków liściastych, ponieważ te same grupy wad mogą wyglądać na nich zupełnie inaczej na różnych sztukach drewna. To, co na jednym gatunku drewna jest czytelne i łatwiejsze do oceny, na innym może wymagać dużego doświadczenia, wprawnego oka i znajomości specyfiki drewna. Dlatego zajęcia terenowe są jednym z najważniejszych elementów kursu. Kursanci mogą porównać, jak konkretne wady drewna występują i ujawniają się na różnych gatunkach. Bez takiego praktycznego kontaktu z materiałem trudno dobrze przygotować się do pracy brakarza. W tej dziedzinie sama teoria nie wystarczy - decydują szczegóły, doświadczenie i umiejętność oceny drewna w warunkach rzeczywistych.
Finałem kursu będą egzaminy sprawdzające wiedzę i umiejętności uczestników. W czwartek 21 maja br. odbędzie się egzamin praktyczny na placu manipulacyjnym, podczas którego kursanci będą oceniali przygotowane sztuki drewna. Następnie przeprowadzony zostanie egzamin teoretyczny w formie testu obejmującego 50 pytań. Uczestnicy walczą o każdy punkt, ponieważ wynik egzaminu ma bezpośrednie znaczenie dla możliwości uzyskania klasy brakarskiej. Odpowiednio wysoki wynik z części praktycznej oraz spełnienie wymagań punktowych w teście teoretycznym pozwalają ubiegać się o nadanie klasy brakarskiej zgodnie z regulaminem. Uzyskiwanie kolejnych, wyższych klas wiąże się nie tylko z wynikiem egzaminu, ale również ze zdobyciem wymaganego doświadczenia zawodowego. O klasę II można ubiegać się dopiero po co najmniej dwóch latach posiadania klasy III, a dalsze podnoszenie kwalifikacji wymaga kolejnych etapów praktyki i potwierdzenia umiejętności.
Regionalny Kurs Brakarski jest ważnym elementem podnoszenia kwalifikacji pracowników Lasów Państwowych. Prawidłowa klasyfikacja drewna ma bezpośredni wpływ na jakość surowca kierowanego do sprzedaży, rzetelność obrotu drewnem oraz właściwe wykorzystanie potencjału gospodarczego lasu. To praca wymagająca wiedzy, odpowiedzialności i dokładności - bo w brakarstwie szczegóły naprawdę mają znaczenie.
