Artykuł 1. Ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie określa łowiectwo, jako element ochrony środowiska przyrodniczego, w rozumieniu ustawy oznacza ochronę zwierząt łownych (zwierzyny) i gospodarowanie ich zasobami w zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej.

 Na terenie działania Nadleśnictwa Dąbrowa gospodarkę łowiecką prowadzą następujące koła łowieckie:

Objaśnienie skrótów użytych w tabeli:

KŁ - Koło Łowieckie

WKŁ - Wojskowe Koło Łowieckie

OHZ - Ośrodek Hodowlany Zwierzyny
 

Na terenie obwodów dzierżawionych oraz OHZ bytują średnio poniższe ilości  zwierzyny grubej:

- jelenie    400 szt.
- daniele   550 szt.
- sarny     1500 szt.
- dziki        360 szt.

Jelenie i daniele wykazują stabilizację ilościową, sarna jest w regresie i jej liczebność nieznacznie maleje. Zmienną liczebnością charakteryzuje się  populacja dzika, uzależnione to jest od dostępności karmy w danym sezonie łowieckim. Liczebność dzików zależy od wielkości przyrostu, a przyrost jest większy po roku nasiennym dębu i przy dużym areale kukurydzy na polach uprawnych. Stale maleją i tak, już bardzo niskie stany zwierzyny drobnej reprezentowanej przez zające, kuropatwy, bażanty i dzikie kaczki. Zmiany środowiska spowodowały wzrost liczby drapieżników wchodzących w poczet drobnej zwierzyny łownej: lisów, jenotów i chronionych drapieżników skrzydlatych: orłów, myszołowów, jastrzębi i bardzo licznych kruków. To co pomogło drapieżnikom spowodowało katastroficzne pogorszenie warunków bytowania zajęcy, kuropatw, bażantów i dzikich kaczek. Chodzi tu głównie o intensywną gospodarkę rolną, powszechne stosowanie chemii, mechanizację prac rolnych oraz olbrzymi rozwój motoryzacji. Istnieją uzasadnione obawy, że zające i kuropatwy mogą zginąć z listy  naszych rodzimych gatunków.

Dla ratowania ginącej kuropatwy Nadleśnictwo zainicjowało wspólne z przyległymi do terenu Ośrodka Hodowli Zwierzyny Kołami Łowieckimi wsiedlanie kuropatwy pochodzącej z hodowli zamkniętej.

W lasach Nadleśnictwa Dąbrowa bytują ponadto: borsuki, kuny, tchórze i coraz liczniej występujący gołąb grzywacz.

Do zadań kół łowieckich należy ochrona zwierzyny, poprawianie naturalnych warunków bytowania oraz regulacja stanów liczebnościowych. Ochrona zwierzyny to wyszukiwanie wnyków, kontrola przed kłusownictwem oraz przed kłusującymi psami.

 Poprawiając warunki naturalne bytowania zwierzyny myśliwi zakładają poletka karmowe, utrzymują łąki śródleśne w zielonej runi, sadzą drzewka owocodajne i krzewy do zgryzania oraz kopią poidła. Brak dużych drapieżników powoduje, że regulacja stanów liczebnościowych przeprowadzana jest przez myśliwych za pomocą polowań. Nadleśnictwo nadzoruje gospodarkę łowiecką prowadzoną przez koła łowieckie i samo gospodaruje na terenie Ośrodka Hodowli Zwierzyny ( OHZ ).

Ustawowy obowiązek powoduje, że na terenie OHZ gospodarka łowiecka prowadzona jest wzorcowo, a stany zwierzyny są wyższe niż w kołach łowieckich. Dużo satysfakcji sprawia myśliwym i wszystkim miłośnikom przyrody obserwacja swobodnie bytującej zwierzyny z urządzeń łowieckich. Zadaniem leśników i myśliwych jest takie gospodarowanie zwierzyną, aby przetrwała dla następnych pokoleń.