Wydawca treści
Gospodarka Łowiecka
W lasach żyje ok. 60 proc. z 618 gatunków kręgowców występujących w Polsce. Rozwój cywilizacji zachwiał odwieczną równowagą i regułami obowiązującymi w ekosystemach leśnych, co wpływa także na bytujące tam zwierzęta. Dlatego obecnie ich liczebność, sposoby opieki nad nimi, a także możliwości zapobiegania szkodom od zwierzyny – reguluje prawo: polskie i unijne.
Łowiectwo jest elementem ochrony środowiska przyrodniczego – tak definiuje je ustawa „Prawo łowieckie" z 1995 r. Zwierzęta łowne (20 proc. gatunków ssaków i 12 proc. ptaków występujących w Polsce) są dobrem ogólnonarodowym i własnością Skarbu Państwa. Gospodarowaniem zwierzyną łowną, zgodnie z zasadami ekologii oraz racjonalnej gospodarki leśnej, rolnej i rybackiej, zajmują się myśliwi zrzeszeni w Polskim Związku Łowieckim oraz leśnicy.
Artykuł 1. Ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie określa łowiectwo, jako element ochrony środowiska przyrodniczego, w rozumieniu ustawy oznacza ochronę zwierząt łownych (zwierzyny) i gospodarowanie ich zasobami w zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej.
Teren Nadleśnictwa Dąbrowa oraz Osie, stanowi rejon hodowlany nr 3 „Bory Tucholskie Wschodnie”. Dla rejonu obowiązuje Wieloletni Łowiecki Plan Hodowlany sporządzony na lata 2023-2033.

Nadleśnictwo nadzoruje gospodarkę łowiecką prowadzoną przez koła łowieckie i samo gospodaruje na terenie Ośrodka Hodowli Zwierzyny ( OHZ ).

W zasięgu administracyjnym Nadleśnictwa Dąbrowa gospodarkę łowiecką prowadzą następujące koła łowieckie:
|
Lp. |
Nr obwodu |
Nazwa Koła Łowieckiego |
Pow. leśna |
Pow. nieleśna |
Pow. ogólem |
Rodzaj obwodu |
|
1 |
27 |
WKŁ nr 239 "Sokół" |
1 740 |
2 387 |
4 127 |
Leśny |
|
2 |
28 |
WKŁ nr 290 „Wiarus" |
2 315 |
909 |
3 224 |
Leśny |
|
3 |
40 |
WKŁ nr 261 „Orzeł" |
3 235 |
1 946 |
5 181 |
Leśny |
|
4 |
42 |
KŁ nr 2 „Przepiórka" |
1 653 |
2 061 |
3 714 |
Leśny |
|
5 |
26 |
KŁ nr 41 „Bażant" |
554 |
4 382 |
4 936 |
Polny |
|
6 |
39 |
KŁ nr 43 „PomorskiKlub Myśliwski" |
1 399 |
3 517 |
4 916 |
Polny |
|
7 |
41 |
WKŁ nr 254 „Jenot" |
331 |
5 220 |
5 551 |
Polny |
|
8 |
52 |
KŁ nr 94 „Cis" |
1 738 |
5 220 |
5 551 |
Polny |
|
9 |
69 |
KŁ nr 74 „Ponowa" |
667 |
7 412 |
8 079 |
Polny |
|
10 |
Razem obwody dzierżawione |
13 632 |
33 003 |
46 635 |
|
|
|
11 |
17 |
OHZ Dąbrowa |
9 943 |
1 191 |
11 134 |
Leśny |
|
12 |
Ogółem |
23 575 |
34 194 |
57 769 |
|
|
Objaśnienie skrótów użytych w tabeli:
KŁ - Koło Łowieckie
WKŁ - Wojskowe Koło Łowieckie
OHZ - Ośrodek Hodowlany Zwierzyny
Na terenie obwodów dzierżawionych oraz OHZ bytują średnio poniższe ilości zwierzyny grubej (stan na 2026):
- jelenie 565 szt.
- daniele 440 szt.
- sarny 1 716 szt.
Jelenie i sarny wykazują stabilizację ilościową, natomiast daniele są w regresie i jego liczebność stale maleje z powodu bytności licznej populacji wilka. Zmienną liczebnością charakteryzuje się populacja dzika. Związane jest to z rozprzestrzeniającym się na terenie całego kraju wirusa afrykańskiego pomoru świń (ASF). Myśliwi oraz leśnicy od początku pojawienia się wirusa na terenie Polski, stosują metody bioasekuracji, aby zminimalizować rozprzestrzenianie się choroby, która dotyka dziki oraz świnie hodowlane.
Stale maleją i tak, już bardzo niskie stany zwierzyny drobnej reprezentowanej przez zające, kuropatwy, bażanty i dzikie kaczki. Zmiany środowiska spowodowały wzrost liczby drapieżników wchodzących w poczet drobnej zwierzyny łownej: lisów, jenotów i chronionych drapieżników skrzydlatych: orłów, myszołowów, jastrzębi i bardzo licznych kruków. To co pomogło drapieżnikom spowodowało pogorszenie warunków bytowania zajęcy, kuropatw, bażantów i dzikich kaczek. Chodzi tu głównie o intensywną gospodarkę rolną, powszechne stosowanie chemii, mechanizację prac rolnych oraz olbrzymi rozwój motoryzacji.
W lasach Nadleśnictwa Dąbrowa bytują ponadto: borsuki, kuny, tchórze i coraz liczniej występujący gołąb grzywacz.
Do zadań kół łowieckich należy ochrona zwierzyny, poprawianie naturalnych warunków bytowania oraz regulacja stanów liczebnościowych.
Poprawiając warunki naturalne bytowania zwierzyny myśliwi zakładają poletka karmowe, utrzymują łąki śródleśne w zielonej runi, sadzą drzewka owocodajne i krzewy do zgryzania. W okresie zimowym dostarczają zwierzynie sól, która umożliwia uzupełnienie mikroelementów.
Obecność wilka na terenie Nadleśnictwa Dąbrowa od ponad 10 lat, sprawia zmniejszanie się populacji zwierzyny, co każdego roku uwzględniane jest podczas planowania intensywności polowań przez myśliwych, aby populacje były stabilne bez negatywnego wpływu na gospodarkę leśną.
Ustawowy obowiązek powoduje, że na terenie OHZ gospodarka łowiecka prowadzona jest wzorcowo, a stany zwierzyny są wyższe niż w kołach łowieckich. Dużo satysfakcji sprawia myśliwym i wszystkim miłośnikom przyrody obserwacja swobodnie bytującej zwierzyny z urządzeń łowieckich. Zadaniem leśników i myśliwych jest takie gospodarowanie zwierzyną, aby przetrwała dla następnych pokoleń.
Najnowsze aktualności
Las do góry nogami
Las do góry nogami
Sierpień i wrzesień to najlepszy czas, by poznać tajemniczy świat nietoperzy. W ramach akcji „Las do góry nogami” zachęcamy do przeczytania artykułu poświęconemu życiu, ochronie i biologii nietoperzy.
Nietoperze to jedyne ssaki posiadające umiejętność aktywnego lotu. Nietoperze od innych ssaków odróżnia m.in. obecność błoniastych skrzydeł. Dłoń nietoperza jest w budowie bardzo podobna do ludzkiej – główną różnicę stanowi skóra rozpięta na kościach śródręcza i palców. Polskie nietoperze są małe. Długość ich ciała (od końca pyska do ogona) dochodzi do ok. 10 cm. Masa ciała największych polskich nietoperzy dochodzi do kilkudziesięciu gramów, natomiast najmniejszego to około 4 g – mniej niż złotówka.

Nietoperze lubią ciche, spokojne i bezpieczne miejsca. Większość gatunków nietoperzy żyjących w Polsce związanych jest ze środowiskiem leśnym, ale również możemy je spotkać blisko osad ludzkich. Strychy, zakamarki w budynkach, dziuple, zimowiska w podziemnych konstrukcjach – to najczęściej wymieniane miejsca bytowania nietoperzy. Nietoperze polują w nocy na aktywne w tym czasie owady lub rzadziej na pajęczaki. Ich ofiarą padają przede wszystkim insekty występujące w danym miejscu najliczniej. W ten sposób stają się regulatorami liczebności owadów mających tendencje do masowych pojawów. Lasy stanowią ważne miejsce żerowania dla wielu gatunków nietoperzy, także dla tych, które przylatują do niego z innych środowisk. Ponadto stanowią doskonałe miejsce do schronienia się i rozrodu.
Najważniejsze dla nietoperzy w lasach to:
- Dziuplaste drzewa.
- Przestrzeń nad wodą jako miejsce żerowania.
- Łąka lub pole – nad nimi też żerują nietoperze.
- Droga leśna to także linia, którą nietoperze wykorzystują w orientacji.
- Skrzynki (budki) – tu też można się schronić.
Gdy spada temperatura i zaczyna brakować pokarmu nietoperze zapadają w hibernację. Ich organizm przestawia się na „tryb oszczędny” – wszelkie procesy (bicie serca, oddech itd.) spowalniają, a temperatura ciała znacznie się obniża. Dzięki temu nietoperze są w stanie przetrwać kilka miesięcy bez jedzenia, czerpiąc energię ze zgromadzonego pod skórą tłuszczu. Do hibernacji nietoperze wybierają miejsca ciemne, zwykle wilgotne i chłodne, zabezpieczone przed mrozem, ze stałą temperaturą (kilka stopni powyżej zera). Miejscami najczęściej wybieranymi na hibernację są podziemia (jaskinie, fortyfikacje albo piwnice), ale również strychy domów czy dziuple drzew.
Do głównych przyczyn związanych ze spadkiem liczebności nietoperzy należy zaliczyć:
- chemizacja środowiska – używanie substancji chemicznych m.in. na potrzeby gospodarcze człowieka, przynosi wiele strat w świecie przyrody, także wśród nietoperzy,
- niszczenie ich schronień – jedno z największych zagrożeń. W najlepszym przypadku kończy się dla nietoperza koniecznością szukania nowej kryjówki, a w najgorszym śmiercią,
- utrata siedlisk – zmiana i fragmentacja krajobrazu w wyniku powiększania miast, budowy dróg lub innych inwestycji,
- niepokojenie w kryjówkach – zwłaszcza w zimowiskach, które często są miejscami atrakcyjnymi dla turystów np. jaskinie,
- nieodpowiednie oświetlenie - budynków, ulic, w parkach miejskich, infrastruktury.
W celu zapewnia odpowiednich warunków dla życia i rozrodu nietoperzy Lasy Państwowe prowadza szereg działań zmierzających do ochrony tych pożytecznych ssaków, do których można zaliczyć:
- zwiększanie bioróżnorodności w lasach, poprzez ich przebudowę gatunkowa i wiekową, chronienie starolasów, pozostawianie drzew dziuplastych i martwego drewna, biogrup na zrębach,
- zabezpieczanie kryjówek np. jaskiń, piwnic, starych bunkrów,
- pomagają prowadzić regularny monitoring, który pozwala sprawdzać kondycję, liczebność nietoperzy, określić właściwy kierunek ochrony i obecny stan środowiska.
- wieszanie specjalnie zaprojektowanych skrzynek (schronów), pełniących funkcje bezpiecznych kryjówek w okresie od wiosny do jesieni.
Nietoperze często możemy spotkać w pobliżu siedzib ludzkich. Oto kilka przykładów jak sami możemy im pomóc:
- wybierajmy oświetlenie wokół domu świecące w dół,
- planując remont budynku np. termomodernizację, w którym przebywają nietoperze, wybierzmy termin poza okresem ich bytowania,
- przy remontach strychu zostawmy wloty dla nietoperzy (wystarczy szczelinka),
- przy konserwacji drewna, np. przy budowie domu wybierajmy nietoksyczne środki,
- respektujmy tablice informacyjne o zakazie wstępu ze względu na zimujące nietoperze,
- nie wybudzajmy hibernujących nietoperzy, jeśli takie napotkamy.
Jeżeli chcesz dowiedzieć się więcej o tych małych latających ssakach zapraszamy do materiałów zamieszczonych pod artykułem.






