Wydawca treści Wydawca treści

Organizacja polowań w Nadleśnictwie Dąbrowa

Oferujemy organizację polowań indywidualnych oraz zbiorowych zgodnie z tradycją i oprawą łowiecką. W naszym biurze organizujemy polowania zarówno dla myśliwych krajowych jak i cudzoziemców.

OHZ DĄBROWA
 

Ośrodek Hodowli Zwierzyny Dąbrowa zarządzany przez Nadleśniczego Nadleśnictwa Dąbrowa funkcjonuje od 1997 roku, na terenie dwóch nadleśnictw: Nadleśnictwa Dąbrowa – obręb Dąbrowa oraz Nadleśnictwa Osie – obręb Warlubie.

W granicach OHZ Dąbrowa są następujące leśnictwa:

na terenie Nadleśnictwa Dąbrowa (obręb Dąbrowa): 

·         Bursztynowo,

·         Czersk Świecki,

·         Dąbrowa,

·         Kotówka,

·         Kwiatki,

·         Rulewo.

- na terenie Nadleśnictwa Osie (obręb Warlubie):

·         Bąkowo,

·         Borowy Młyn,

·         Średnik (część)

·         Dobre (część)

Powierzchnia całego obwodu wynosi 11 378 ha, z czego powierzchnia leśna to  9 857 ha.
Gospodarka łowiecka w OHZ Dąbrowa prowadzona jest głównie przez Leśniczego ds. łowieckich – Mateusza Rogowskiego. Na terenie obwodu są wszystkie niezbędne do prowadzenie gospodarki łowieckiej urządzenia: paśniki, ambony oraz lizawki. Zakładane są również poletka łowieckie, aktualnie ich powierzchnia wynosi 63,40 ha, pasy zaporowe, które łącznie liczą 1,96 km, natomiast łąki śródleśne zajmują łączną powierzchnię 74,32 ha. 

W OHZ Dąbrowa na potrzeby prowadzenia gospodarki łowieckiej utrzymuje się jak najlepszym stanie niezbędne urządzenia łowieckie. Każdego roku prowadzi się przegląd urządzeń. Na terenie OHZ jest 21 paśników do dokarmiania zwierzyny oraz 165 lizawek, 75 ambon oraz 90 zwyżek.

Na jego terenie prowadzi się racjonalną gospodarkę łowiecką, której celem jest tworzenie optymalnych warunków życiowych dla zwierząt łownych, ich ochrona i zachowanie różnorodności, uzyskiwanie wysokiej kondycji osobniczej oraz utrzymywanie właściwej liczebności.

 

SZKODY ŁOWIECKIE

Od sezonu 2011/2012 prowadzone są bardzo intensywne działania w związku z ograniczeniem szkód wyrządzonych przez zwierzynę w uprawach rolnych. W związku ze szkodami wyrządzonymi w uprawach rolnych od 2012 roku odnotowywany jest spadek zarówno w wartości wypłacanych odszkodowań jak i w powierzchni uszkodzonej przez zwierzynę. Stosowanych jest wiele dostępnych  metod, aby te szkody ograniczyć. Jak do tej pory wiele z nich okazuje się skuteczna.

 

DOKARMIANIE

 

Każdego sezonu w OHZ Dąbrowa, gdy są niesprzyjające warunki dla zwierzyny, głównie w okresie zimowym, prowadzi się dokarmianie. Zwierzyna bardzo chętnie korzysta z tego rodzaju pomocy. W związku z tym każdego roku wykładana jest odpowiednia ilość karmy soczystej, treściwej i suchej.

 

 

ZAGRODA DANIELI W LEŚNICTWIE KOTÓWKA
 

Na terenie Nadleśnictwa Dąbrowa, OHZ Dąbrowa prowadzona jest od 2008 roku Zarodowa Hodowla Danieli. Zagroda ta znajduje się przy Leśnictwie Kotówka.

Głównym celem prowadzenia zagrody jest wzbogacenie puli genowej, wolnożyjącej populacji danieli na terenie Nadleśnictwa Dąbrowa. Przy współpracy z Międzynarodowym Instytutem Ekologii w Krakowie, prowadzone są badania nad populacją danieli wolnożyjących oraz populacją w zagrodzie. W kwietniu 2013 roku pobrano próbki (fragment ucha) do badań genetycznych, przy tej okazji wszystkie osobniki odrobaczono oraz założono ponumerowane kolczyki. Część danieli została przy tej okazji wypuszczona na wolność.     

Powierzchnia zagrody wynosi 19,14 ha, na co składa się: drzewostan – 13,54 ha, łąka – 4,0 ha, sad – 0,3 ha oraz pastwiska – 1,3 ha. W roku 2011 wykonano w zagrodzie, szereg inwestycji. Głównie wyposażano ją w niezbędne urządzenia łowieckie, takiej jak: ambony obserwacyjne (2 szt.) piwnica, paśnik magazyn. W 2012 roku ukończono kolejną inwestycję związaną z zagrodą – wybudowano odłownię. Służy ona głównie do wyselekcjonowania pojedynczych sztuk zwierzyny. Dzięki odłowni można przeprowadzić szczegółowy przegląd wszystkich danieli w stadzie. W kwietniu 2013 roku przeprowadzono pierwsze zabiegi z użyciem tego urządzenia.      

        

 

          

 

ORGANIZACJA POLOWAŃ W OHZ DĄBROWA

W przypadku polowań indywidualnych, każdemu myśliwemu towarzyszy polski podprowadzający, który dobrze orientuje się w terenie łowiska.

Na terenie OHZ Dąbrowa pozyskuje się następujące gatunki zwierzyny: daniele, jelenie, dziki, sarny oraz lisy, jenoty, dzikie kaczki. Głównym gatunkiem obwodu jest daniel. Do dyspozycji myśliwych polujących na terenie OHZ jest 75 ambon oraz 90 zwyżek

 

KWATERY MYŚLIWSKIE

 

W OHZ Dąbrowa funkcjonują dwie kwatery myśliwskie. Jedna znajduje się niedaleko siedziby Nadleśnictwa Dąbrowa, w miejscowości Jeżewo, druga natomiast w Leśnictwie Bursztynowo. Ilość dostępnych miejsc w kwaterze znajdującej się w Jeżewie – 9, natomiast  kwatera w Bursztynowie dysponuje miejscem dla 4 osób.    

 

Kwatera Jeżewo

   

Kwatera Leśnictwo Bursztynowo

Istnieje możliwość skorzystania z bazy noclegowej w Hanza Pałac Hotel w Rulewie.

 

 

 

Wszystkie potrzebne informacje na ten temat pod adresem: http://hanzapalac.pl/

 

Organizacja polowań w OHZ Dąbrowa, przeprowadzana jest w następujący sposób:

1. Zamówienie polowania, określenie w zamówieniu: proponowanego terminu, plan odstrzału (gatunki i ilość), ilość myśliwych, ilość osób towarzyszących, warunki zakwaterowania (korzystanie z kwater za pośrednictwem nadleśnictwa lub inne rozwiązanie).

2. Potwierdzenie otrzymanego zamówienia przez OHZ Dąbrowa, oraz przedstawienie indywidualnej oferty dla klienta.

3. Omówienie szczegółów zamówienia polowania (dokładny termin, warunki zapłaty, ustalenie gatunków zwierzyny do pozyskania).

4. Podpisanie umowy (na wcześniej ustalonych warunkach).

5. Wpłacenie zaliczki (wg wcześniej ustalonych warunków).

6. Realizacja zamówionego polowania.

7. Rozliczenie, przez Nadleśnictwo Dąbrowa, wykonanego polowania.

 

 

Organizacja polowań obejmuje następujące usługi:

 

 Organizacja polowania indywidualnego: (szczegóły do ustalenia) 

 

a)      Wyjścia myśliwego na polowanie z podprowadzającym,

b)      Umożliwienie odstrzału zwierzyny określonej w upoważnieniu,

c)      Transport w łowisku – samochód podprowadzającego lub myśliwego,

d)     Transport upolowanej zwierzyny,

e)      Preparacje trofeów,

f)       Udział osób i psów do poszukiwania postrzałków,

g)      Wręczenie certyfikatów myśliwym za trofea myśliwskie,

h)      Oprawa łowiecka.

 

Organizacja polowania zbiorowego: (szczegóły do ustalenia)

 

a)      Przygotowanie miotów i stanowisk,

b)      Udział osób prowadzących polowanie,

c)      Zapewnienie naganki,

d)     Umożliwienie odstrzału zwierzyny wcześniej ustalonej, (zapisanej w umowie),

e)      Udział osób i psów do poszukiwania postrzałków,

f)       Transport w łowisku myśliwych,

g)      Transport w łowisku naganki,

h)      Transport w łowisku upolowanej zwierzyny,

i)        Preparację trofeów,

j)        Posiłki podczas polowania, (według ustaleń),

k)      Udział sygnalisty,

l)        Zapewnienie pokotu wraz z uroczystym zakończeniem, wręczenie medali.

Zapraszamy do skorzystania z oferty biura polowań przy Ośrodku Hodowli Zwierzyny Dąbrowa.

Ponadto zachęcamy do zapoznania się z ofertą OHZ przy Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Toruniu pod adresem https://ofertalowiecka-rdlptorun.pl/

 

Na wszelkie pytania odpowiedzi udziela Pani Michalina Kwidzińska tel. 608-041-203


Właściciel Właściciel Nadleśnictwo Dąbrowa
Zasoby Zasoby Zasoby: Nadleśnictwo Dąbrowa

Starts Starts Starts: 31 sierpnia 2014, 22:00
Ends Ends Ends: 1 września 2014, 21:59



Najnowsze aktualności Najnowsze aktualności

Powrót

Nowe pokolenie lasów

Nowe pokolenie lasów

Jak co roku, także i tej wiosny pojawi się w naszym regionie nowe pokolenie lasów. Jest to niezwykle ważny moment w rozpoczynającej się czasami ponad stuletniej historii danego lasu, ponieważ od kondycji sadzonek oraz składu gatunkowego przyszłego drzewostanu zależy, jak będzie sobie radził przez całe życie ekosystem leśny.

Ile drzew posadzimy w regionie?

W 2025 roku w regionie pojawi się prawie 3.600 ha nowych lasów, w tym prawie 100 ha to odnowienia naturalne. Zdecydowana większość nowych lasów zostanie zainicjowane wiosną, ale planujemy też sadzić drzewa jesienią. Najczęściej do tego celu wykorzystujemy sadzonki wyhodowane w szkółkach polowych. Tam z nasion wysianych bezpośrednio do gruntu wyrastają z czasem sadzonki drzew. Jedne, jak sosna, potrzebują zaledwie rok lub dwa, by być gotowymi do sadzenia w lesie, inne wymagają dłuższej troski ze strony leśnika, jak np. buki i dęby, które potrzebują ok. 2-3 lat. Dopiero po tym czasie są przygotowane do wysadzenia na gruntach leśnych. W tym roku posadzimy 25,5 mln młodych drzew, z tego 15,5 mln będą stanowić sadzonki gatunków iglastych, a 10 mln – sadzonki gatunków liściastych.

Hodujemy także sadzonki z tzw. zakrytym systemem korzeniowym – w szkółce kontenerowej nasiona wysiewane są do specjalnych cel w paletach. Te nasiona (bez względu na gatunek drzewa) trafiają na specjalną mieszankę substratu, w którym dominuje torf. Wraz ze wzrostem młodego drzewa, jego system korzeniowy korzysta z bryłki substratu. Z nią także trafia do lasu i wraz z upływem czasu dalej korzysta z zawartych w niej substancji. Takie drzewka mają specjalne przeznaczenie – wykorzystujemy je tam, gdzie sadzonka ma trudniejsze warunki – np. siedlisko jest uboższe lub może być mniej wilgoci w glebie. Właśnie te sadzonki wykorzystujemy jesienią, gdy w glebie pogłębia się deficyt wody. Jeszcze jedną ważną zaletą młodych drzew ze szkółki kontenerowej jest ich hodowla w cyklu rocznym – w ciągu maksymalnie 12 miesięcy od siewu, drzewka są gotowe do wysadzenia w lesie. W 2025 roku posadzimy ok. 3,2 mln sadzonek z zakrytym systemem korzeniowym.

Od czego zależy, ile sadzonek i których gatunków drzew będziemy potrzebować?

Od wielu czynników, ale przede wszystkim od siedliska, na którym będzie rósł las – drzewa posadzone na zbyt ubogim siedlisku w stosunku do ich wymagań, będą rosnąć bardzo wolno, łatwo ulegać czynnikom chorobotwórczym. Sytuacja odwrotna może spowodować np. zbyt duże ugałęzienie drzew w młodym wieku i ich silną konkurencję osobniczą o przestrzeń, światło i wodę.

Należy pamiętać, ze pod pojęciem siedliska kryje się nie tylko gleba (i jej żyzność), ale również rzeźba terenu, warunki wilgotnościowe oraz lokalny klimat. Są to elementy, które także analizujemy, dobierając skład gatunkowy przyszłego lasu. Dla przykładu na wzniesieniach terenu sadzimy gatunki, które cechuje wysoka światłożądność, jak np. modrzew. Z kolei w obniżeniach terenu, gdzie często zalega wiosną ciężkie i zimne powietrze, czyli tworzą się zmrozowiska, lokujemy świerki, które radzą sobie porannymi chłodami.

Bardzo ważne jest także to, co rosło na gruncie wcześniej – jeśli mamy do czynienia z gruntem porolnym, wówczas musimy tak dobrać gatunki drzew, by poradziły sobie z licznymi patogenami chorobotwórczymi, które znajdują się w glebie. Są to zwykle owady oraz grzyby. Dlatego na takich gruntach sadzimy drzewa mniej wymagające – naszym planem na najbliższe sto lat jest przekształcenie tego miejsca. Odbywa się to właśnie za sprawą lasu, który poradzi sobie w tych warunkach, jednocześnie wpłynie na procesy przebiegające w glebie….ale do tego potrzeba kilkudziesięciu lat, a czasami dłużej.

Wyzwaniem obecnych czasów są dla nas zmiany klimatyczne. Dlatego planując, które gatunki drzew posadzimy w nowym lesie, uwzględniamy również to, co już się dzieje lub przewidujemy, że się wydarzy. Jednym z największych znaków naszych czasów jest brak wody. Nawalne deszcze, które się zdarzają niestety nie zasilają rezerwuarów wody, jakimi są lasy, ponieważ spływają zwykle po powierzchni gleby. Niewielka ilość wody przedostaje się w jej głąb. Zdecydowanie częściej mamy do czynienia z długimi okresami wysokich temperatur powietrza, które potęgują zjawisko obniżania odporności drzewostanów. W takiej sytuacji niestety działanie chorobotwórczych grzybów lub gwałtowne namnażanie się owadów (czyli gradacja) jest dla lasu silnym ciosem, który zaczyna się od stresu, spowodowanego niedoborem wody lub długim okresem wysokich temperatur powietrza.

Panta rhei - wszystko płynie (Heraklit z Efezu)

Na naszych oczach zmienia się przyroda. Już wiemy, że świerki, brzozy, sosny będą zajmować tereny położone bardziej na północ i wschód lub wyżej względem poziomu morza, a gatunki liściaste – bardziej dynamiczne i ciepłolubne , sukcesywnie, powoli będą władać obszarami, z których wycofają się pionierzy (świerki, brzozy, sosny). Potwierdzają tę tendencję leśnicy, którzy zbierają często przez kilkadziesiąt lat pracy zawodowej obserwacje i doświadczenie, a także naukowcy, który dokładnie badają zjawisko migracji gatunków drzew m.in. poprzez modelowanie przyszłych zasięgów występowania gatunków drzew w oparciu o ich wymagania ekologiczne w różnych wariantach klimatycznych.

Jedno jest pewne – wszystko ulega zmianie, lasy także. Rolą leśników jest wspieranie tej zmiany - pomaganie tym gatunkom, które się wycofują i popieranie tych, dla których zmieniający się klimat jest odpowiedni. Dlatego leśnicy działają z perspektywą przyszłych dekad, a nawet stuleci.